BIOGRAFIA 
1902 - 9 grudnia w Węgrowie przychodzi na świat Ángel Rosenblat. Jak potem wspominał: Urodziłem się w Węgrowie, polskim miasteczku, które - jak mi mówią- jest dziś pięknym miastem. Moim językiem ojczystym był jidysz.
1908 - wyjeżdża wraz z rodziną do Argentyny, gdzie rozpoczyna swoją edukację, począwszy od podstawowej nauki w Neuquén.
1923 - 1927 - Studia na Wydziale Filozofii i Literatury na Uniwersytecie w Buenos Aires.
1927 - 1930 - etat w Instytucie Filologicznym Uniwersytetu w Buenos Aires. Współpraca z Amado Alonso, ówczesnym dyrektorem wydziału Filologii, owocuje tłumaczeniem, opracowaniem i komentarzami dotyczącymi aspektów fonetycznych dzieła Aurelio M. Espinozy zatytułowanego Studia na temat języka hiszpańskiego w Nowym Meksyku (Estudios sobre el español de Nuevo Mexico). Wspólnie przygotowują także pierwszy tom Biblioteca de Dialectología Hispanoamericana.
1930 - 1933 - pobyt na Uniwersytecie w Berlinie. Zapisuje się na "Romanisches Seminar" prowadzone przez znanego romanistę Ernsta Gamillschego. Podczas swojego pobytu prowadzi także konwersacje j. hiszpańskiego. Posłuchajmy samego zainteresowanego:
Pod koniec roku 1930 otrzymałem stypendium Uniwersytetu w Buenos Aires, aby uzupełnić moje studia w Niemczech. Potraktowałem to jako nagrodę. Nagrodę która trwała zaledwie kilka miesięcy.
Gdy w 1933 roku na kanclerza Rzeszy wybrany zostaje Hitler, Rosenblat czuje się w obowiązku opuścić nazistowskie Niemcy.
1933 - 1937 - pobyt w Hiszpanii, w Centrum Studiów Historycznych. Rosenblat jest jednym z pierwszych członków Sekcji Hispanoamerykańskiej, założonej przez Américo Castro. Angażuje się także w publikacje czasopisma Tierra Firme a po wybuchu wojny domowej pomaga jako tłumacz Brygad Międzynarodowych.
1937 - 1938 - pobyt w paryskim Instytucie Fonetyki kierowanym przez Pierre Fouché oraz w Instytucie Etnologii, którego dyrektorem był wówczas Paul Rivet.
1938 - wyjazd na Uniwersytet w Quito w charakterze profesora filologii. Po krótkim pobycie w Ekwadorze, powrót do Argentyny.
1945 - uzyskuje doktorat na Wydziale Filosofía y Letras Uniwersytetu w Buenos Aires.
1947 - Rosenblat przyjeżdża do Caracas. Jak potem powie:
Wyznaję, byłem przeciwny rozpoczynaniu nowej przygody: podróże - wiadomo, kiedy się zaczynają, nigdy - kiedy się kończą ani gdzie.
Tutaj, na zaproszenie Mariano Picón Salasa, rozpoczyna pracę na Uniwersytecie Centralnym Wenezueli, najpierw w Narodowym Instytucie Pedagogicznym, gdzie kieruje Katedrą Fonetyki oraz Katedrą Gramatyki Historycznej (której jest założycielem) a następnie w Instytucie Filologii Nowoczesnej, którego jest twórcą. Instytutowi patronuje Andrés Bello - jeden z największych humanistów dziewiętnastowiecznej Ameryki.
Pod kierownictwem Ángela Rosenblata Instytut rozwija się i inicjuje szereg projektów naukowych związanych z językiem hiszpańskim w Wenezueli i na kontynencie (m.in. rozpoczyna się praca nad Słownikiem wenezuelanizmów).
1950 - przyjęcie obywatelstwa wenezuelskiego.
Okoliczności sprawiły, że właśnie tutaj założyłem swój dom, że stałem się Wenezuelczykiem i zająłem się problemami języka i edukacji w Wenezueli, poświęcając temu cały swój czas i wszystkie swoje siły .
1954 - wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie jako profesor wizytujący przebywa na Harvardzie.
1954 - Publikuje swoje opus magnum La población indígena y el mestizaje en América - Ludność tubylcza i metysaż w Ameryce.
1954 - 1956 - w dzienniku El Nacional w rubryce Papel literario publikuje swoją kartotekę "wenezuelanizmów" (słów charakterystycznych dla wenezuelskiej odmiany j. hiszpańskiego). W 1956 roku zbiera wszystkie swoje artykuły z tej serii i publikuje jako Dobre i złe słowa (Buenas y malas palabras).
1957 - uhonorowany nagrodą Miles Sherover za Buenas y malas palabras.
1963 - zostaje wybrany Pierwszym Przewodniczącym Asociación Interamericana de Lingüística y Filología de América Latina (ALFAL) oraz Comité Ejecutivo del Programa Interamericano de Lingüística y Enseñanza de Idiomas (PILEI).
1965 - nominacja na honorowego członka Hispanic Society of America.
11.1967 - 01.1968 - pobyt na Wydziale Języków Romańskich Uniwerystetu w Texasie.
1972 - doktorat Honoris Causa na Universidad Central w Wenezueli.
1973 - nagroda "Augusto Pi Suñer" przyznana przez Instytut Pedagogiczny w Caracas.
1976 - Ángel Rosenblat zostaje honorowym wykładowcą Uniwersytetu Inca Garcilaso de la Vega w Limie.
1976 - otrzymuje złoty medal przyznany przez hiszpańską Oficina de Educación Iberoamericana.
1977 - otrzymuje nagrodę Królewskiej Akademii Hiszpańskiej.
1977 - uhonorowany tytułem Doktora Honoris Causa Uniwersytetu w Salamance.
1977 - Przechodzi na emeryturę po 30 latach pracy na Centralnym Uniwersytecie Wenezueli.
1978 - Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego V Międzynarodowego Kongresu ALFAL (Caracas, Venezuela).
1982 - prof. Rosenblat przekazuje swoje zbiory Wydziałowi Filologii "Andrés Bello" oraz Głównej Bibliotece UCV. W krótkim wywiadzie mówi:
Chciałbym, aby posłużyły nauce nowych pokoleń.
1982 - doktorat Honoris Causa Uniwersytetu Simona Bolivara w Caracas.
1983 - początek projektu wydawnictwa Monte Ávila, którego celem jest zebranie i wydanie dorobku Ángela Rosenblata.
1984 - 11 września umiera w Caracas.
opracowanie: Magdalena Szkwarek
Layout: Marcin Kacpura
Copyright © 2009 CESLA